Jip's Weblog

Vannacht eindelijk weer redelijk geslapen. Jip in de bench gaf geen kik. Ze werd om half vijf wakker en begon te draaien. Dus lieten we haar snel naar buiten om een plas te doen. Vanochtend een half bakje brokken opgegeten en even op de weegschaal. Jip is vandaag 9 weken oud geworden en weegt nu 6,3 kilo. Ook wat oefeningetjes gedaan. Jipje kan al heel goed zitten en redelijk hier komen … We gingen om twaalf uur weer aan de slag met socialisatie. Jip op de arm en naar het dorp. Daar heeft ze kennis gemaakt met Rob en Saskia van de supermarkt en Gina de Brock van de plaatselijke dierenwinkel. Daar was ze helemaal op haar gemak. Heerlijke geurtjes, een aardige dame en een beetje rust om de langsrazende auto’s en brommers te kunnen verwerken. Voor Jip hebben we een mooi bruin leren halsbandje gekocht, want de rode looplijn vond ze maar niks. De halsband ook niet, maar daar went ze wel aan. Ook nog wat Farmfood Rawhide ingeslagen, en Jip is er dol op. Om 13 uur een hele bak met brokken opgegeten, heerlijk. Ze ligt nu al weer bijna een uur in haar bench op een Rawhide kluifje te knagen. Over knagen gesproken, ze vreet letterlijk alle op wat voor haar bekkie komt: blaadjes, stenen, haar eigen p**p …

Jip kan ook heel recalcitrant zijn. Als ze haar zin niet krijgt, kan ze haar kont echt tegen de krib gooien, pittige dame met puppystreken … Knuffelen met Jip is echt heerlijk. Ze heeft zo’n heerlijk zacht, roze babybuikje. Ze gaat er helemaal voor liggen als je daar over aait. Het is soms net een poes, alleen spint ze niet …

Gisteren bleek Jip werkelijk panisch voor auto’s en fietsers in onze straat. Ze dook meteen weg tot het einde van de lijn. Dat zou een zware dobber worden. Vanmiddag gingen we het weer proberen. Na wat schuchtere pogingen om in de buurt van de straat te komen (belonen als ze kwam), zag Jip twee buurmeisjes met een van hun honden (toch wel vervaarlijk grommend aan de korte lijn). Jip wilde er eigenlijk wel op af! Nou, dat moesten we nog maar een keer overdoen met wat stabielere honden … Toen kwam onze overbuurvrouw Veronique de straat op. Zij heeft zelf twee prachthonden, dus wist ze hoe ze Jip moest benaderen. Jip vond het prima. Ze liet zich fijn aaien. De twee buurmeisjes kwamen zonder hond nog terug om ons wondertje te begroeten. Ook dat ging heel goed. En toen we bij de overburen op hun inrit stonden (Jip werd zowaar ondernemend) kwam er een auto aan. En ja hoor, de Jeep – toepasselijk – stopte vlak voor Jip’s neus. Ik dacht dat ze weer panisch zou worden, maar nee hoor. Haar staartje stond wel wat laag, maar ze herstelde snel. Onze buurjongen Clarence kon Jip ook lekker aaien. Bram en ik waren zeer aangenaam verrast en reuze trots op onze kleine meid.

Vanavond had Jip de kolder in haar kop. Na een half uur intensief spelen met wolkluif en oranje voetbal, vonden we het tijd voor haar plasje. Na een grote boodschap wilde ze niet meer naar binnen, maar werd totaal onhandelbaar. Trekken aan de lijn, alles opetend en luisteren ho maar. Echt een weerbarstig kind … We hebben haar voor de tigste keer afgedroogd (het regende flink) en in de bench gedaan. Nu ligt ze prinsesseheerlijk te slapen en is de rust weergekeerd. Hopelijk krijgen we een beetje nachtrust …

Het regende gisterenochtend toen we uit het Belgische Bilzen vertrokken om Jip te gaan halen. In Bilzen hadden we overnacht bij Bram’s moeder, zodat we ‘s ochtends vroeg al Bij Borderwell in Selfkant konden zijn. Jip was nog fijn met haar twee zusjes aan het spelen. Later die dag zou ook Lucy worden opgehaald en zou Kyra de enige overgebleven pup zijn. Na de papieren in orde gemaakt te hebben, vertrokken we met Jip in de bench op de achterbank. 10 Minuten heeft ze gepiept voordat ze in slaap viel. Onderweg even gestopt voor een plaspauze op een parkeerplaats. Toen we weer verder reden heeft ze een uur lang onophoudelijk gepiept en geblaft. Voorbij Utrecht werd ze uiteindelijk stil en viel in slaap. Thuis in Driehuis moest eerst alles worden onderzocht. Ook het hondentoilet dat we in de tuin, tegen het huis aan, hadden gemaakt. Stoelpoten werden aangeknaagd, er werd veel gras gegeten, geslapen in de puppyren, buiten gespeeld en binnen werden twee plasjes gepleegd en een keutel. Natuurlijk brachten we Jip op zo’n moment meteen naar buiten om haar op het hondentoilet te zetten. Dat zindelijk maken is nog geen sinecure. En hoewel we een hele stapel boeken hebben over het opvoeden van een pup, is de realiteit toch anders. Het was heel vertederend hoe Jip in slaap viel met haar poot in de waterbak. Die waterbak is haar grote vriend, dat had Mirjam ons ook al verteld. ‘s Middags hebben we nog regelmatig kleine trainingen gedaan met Jip. Hier komen, zit en los heeft ze al een beetje door … We hebben besloten haar ‘s nachts bij ons in de bench in de slaapkamer te zetten. Daar heeft ze zich ook voorbeeldig gedragen. Geen gepiep. ‘s Nachts zijn we er drie keer uitgeweest om jip te laten plassen (wat ze maar een keer gedaan heeft). Komende nacht staan we alleen op als Jip wakker wordt. Nu hebben we de puppyren weer weggeborgen, omdat ze moet leren in de bench te blijven als dat nodig is, maar ook de benchtraining is makkelijker gezegd dan gedaan. Vanmorgen lopen aan de lijn. Dat vind Jip een raar ding en krabt er soms hevig aan. Maar het wandelen ging eigenlijk op sommige stukken al heel goed, zeker als Bram en ik er allebei bij zijn. Jip is nog best bang voor vreemde voorwerpen. Auto’s en fietsers, daar is ze bang voor. Daar zullen we dus ons best op moeten doen. We zullen haar vanmiddag weer eens meenemen naar een plek waar ze auto’s en fietsers kan zien.

Wordt vervolgd. Kijk ondertussen maar naar de foto’s van gisteren door op onderstaand regenachtig plaatje te klikken …

Zondag komt Jip! En omdat ze volgende week dinsdag 9 weken oud is, moet ze haar cocktailprikkertje krijgen. Daarom hebben we al een afspraak gemaakt met de dierenarts. Nu maar hopen dat ze dat als een positieve ervaring opslaat. Op de site van Borderwell stonden ook weer nieuwe foto’s van Jip en haar nestgenoten. En ze is ook al zo groot geworden, ze weegt nu 5,6 kilo schoon aan de haak …

Update: in Duitsland gaan de dingen net even anders dan bij ons. Jip heeft intussen haar cocktail gehad en dus kunnen de afspraak met de dierenarts even in de ijskast zetten. Wel gaan we vrijdagochtend naar de dierenarts, omdat de gedragsdeskundige daar elke laatste vrijdag van de maand een lezing geeft. We plannen dan een formaliteitsbezoekje voor een week later om Jip alvast te laten wennen aan de dierenarts. Ook belangrijk, dat socialiseren!

Dinsdag wordt Jip 8 weken. Officieel mag ze dan het nest verlaten. Wij hebben echter besloten om Jip volgende week zondag, 27 mei, op te halen. In alle vroegte, zodat Jip de hele dag nog de tijd heeft om haar nieuwe huis te leren kennen. Ondertussen hebben we van onze buurvrouw Marga een bench gekregen (perfecte maat voor een pup) en zijn er andere noodzakelijke hondenspullen aangeschaft: puppyren, lijn, dekentjes, speeltjes, voer- en drinkbak, tekentang en -pipetjes, wormentabletjes. Ons buurmeisje Zara (4) had zelfs een voerbakje, bandana en speelbal gekocht voor Jip. Ook zij kan haast niet wachten tot ons blauw-witte wonderkind er is. De hele straat, wat zeg ik: het hele dorp, leeft mee. Iedereen is razend nieuwsgierig om kennis te maken. Ook zij moeten nog een weekje geduld hebben …

Jip is 7 weken oud en nu al is ze kampioen: eten! Jip weegt 5 kilo, 2 ons zwaarder dan haar twee zusjes, Kyra en Lucy.

Vandaag was een bijzondere dag. Jip werd vandaag 7 weken oud. Maar ook heel bijzonder: de koolmezenkinderen hebben het nest verlaten. In onze voortuin staat een grote berk. Daar hangt een nestkastje aan en ieder jaar broedt een koolmeespaartje hun eieren uit. Vandaag was ik er voor het eerst getuige van dat drie kuikentjes uitvlogen, het was heel vertederend, dat gefladder. Nu maar hopen dat ze het allemaal redden …

Vandaag (of eigenlijk gisteren) ben ik op bezoek geweest bij Borderwell, samen met onze goede vriendin Tine uit Maastricht. Eindelijk uitgebreid knuffelen met Jip. Bram is nog in Canada, dus hij heeft dit moment gemist, helaas. Het was een fantastische dag. Wat heb ik genoten van Jip. Ze is al behoorlijk groot en lekker op gewicht. Mag ook wel, ik zag haar voortdurend met de neus in de voerbak … dat belooft wat!

Jip ruikt zo ook lekker. Toen ik op de bank zat met ons meisje op schoot, en ze likte mijn hele gezicht, rook ze zo heerlijk naar puppie. Dan kun je niet anders dan smelten. En dan die prachtige blauwe ogen … Bekijk ook maar een paar foto’s door op onderstaand plaatje te klikken.

‘s Middags heeft Mirjam met Lester en Jairo een korte demonstratie behendigheid (agility) gegeven op een dorpsfeest in de buurt. Er waren daar meer mensen van de hondenclub waarvan Mirjam lid is. Een meisje stal werkelijk de show met een ruwharig hondje. Wat die allemaal kon (doggydance, dogtricks …) het was geweldig. Ook het behendigheidsparcours werd zonder fouten in recordtijd afgwerkt, bravo!

Okee, de kwaliteit is misschien wat minder, het geeft wel aan hoe groot onze Jip nu al is. Zondag ga ik naar Selfkant toe om Jip te knuffelen, daar verheug ik me al op. Bram zit nog in Canada, die moet dus nog even geduld hebben. Klik op de foto voor nog meer foto’s. Groetjes, Marcel.

De kogel is door de kerk. Pup 1 heet voortaan Jip! Onze pup die officieel Borderwell Adyanta Magic Touch heet is de eerste uit het nest en ook meteen het zwaarste teefje. Ze weegt inmiddels ruim 4 kilo! Jip zal over iets minder dan twee weken de reis naar Driehuis maken, Jippie!

Jip is overigens TNS vrij. Het hele nest heeft de TNS-test ondergaan en er bleek maar één drager tussen te zitten, pup 5. Maar dat heeft geen gevolgen voor haar gezondheid, hoor.